Het verhaal van Aram

Het verhaal van Aram

Aram (40) is met zijn ouders en zijn zus gevlucht uit Armenië. Hun asielaanvraag werd afgewezen. Ze hebben een nieuwe procedure gestart, maar in de bijna twee jaar dat die nu loopt, hebben ze geen recht op verblijf in Nederland, en dus ook niet op voorzieningen, behalve op medische zorg.

Voor woonruimte zijn ze afhankelijk van liefdadigheid. Het lukt niet steeds om als gezin bij elkaar te blijven. Zo konden Arams moeder en zus twee maanden terecht bij een vrouw in Utrecht, Aram verbleef in die tijd in de Sleep-Inn en zijn vader in een andere opvang. Via kerken zocht Aram naar een nieuwe plek.

Het gezin heeft geen inkomsten, want ze mogen niet werken en hebben ook geen recht op een uitkering. Een aantal initiatieven van de Armoedecoalitie helpt direct of indirect bij de basisbehoeften van mensen als Aram. Fietsen, kleding en voedsel komt via de kerken, en ze krijgen een minimale toelage van STIL, de solidariteitsorganisatie voor mensen zonder papieren. Deze toelage bedraagt € 70 in de week voor het hele gezin. Daar moeten ze alles van doen. In de praktijk betekent dat, dat ze eerst kijken wat er in het voedselpakket zit van de kerk, en dat ze de rest aanvullen vanuit de toelage. Het is moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen.

Aram besteedt een groot deel van zijn tijd aan het leren van de Nederlandse taal, in Utrecht zijn een aantal plaatsen waar gratis taalles is voor ongedocumenteerden. Als het gezin een verblijfsvergunning zou krijgen, dan is zijn grootste wens om bij een echte taalschool zijn Nederlands en Engels te verbeteren en ook nog een andere taal te leren, bijvoorbeeld Spaans.

Wilt u ook helpen de armoede in Utrecht aan te pakken? Wij spreken graag verder met u over de mogelijkheden de Armoedecoalitie te ondersteunen. We horen graag van u!

Neem contact op

Het verhaal van Bert

Het verhaal van Bert

Bert is 38 jaar. Hij groeide op in een éénoudergezin met vier kinderen. Het gezin was altijd bezig met rondkomen en er was weinig aandacht voor het bijhouden van de administratie. Bert vond zelf een goede baan, maar na tien jaar werd hij ontslagen. Inmiddels was de wereld veranderd en moest alles per computer, maar Bert had dit nooit geleerd.

Er zijn veel mensen die geen digitale en/of administratieve vaardigheden hebben, bijvoorbeeld door een licht verstandelijke handicap, omdat ze de Nederlandse taal niet machtig zijn, psychisch in de war zijn of vergeetachtig, omdat ze het nooit geleerd hebben of het simpelweg niet doorgronden. Dit probleem speelt op alle niveaus in de maatschappij.

Bert vond geen baan en na twee jaar moest zijn huis worden verkocht door de bank. Hij trok in een kamer in Breukelen, maar werd ziek. Hij moest toen vanuit het ziekenhuis een uitkering zien te regelen. Iedere keer werd de uitkering hem geweigerd, maar niemand kon hem uitleggen waarom. Uiteindelijk bleek dat hij niet ingeschreven stond bij de gemeente. Maar toen was hij zijn kamer kwijt omdat hij de huur niet meer kon betalen. Hij kreeg nergens hulp omdat hij in geen enkel hokje paste. Na een periode bij vrienden te hebben gewoond belandde hij in de Nachtopvang in Zelfbeheer.

Bert woont nu begeleid en zijn financiën worden gedaan door een bewindvoerder. Door middel van vrijwilligerswerk brengt hij structuur aan in zijn leven. Binnenkort start Bert met een opleiding tot docent voor de opleiding ervaringsdeskundige in armoede.

Wilt u ook helpen de armoede in Utrecht aan te pakken? Wij spreken graag verder met u over de mogelijkheden de Armoedecoalitie te ondersteunen. We horen graag van u!

Neem contact op

Het verhaal van Tilly

Het verhaal van Tilly

Tilly Prinsen-Obasuyi heeft de zorg voor drie opgroeiende pubers. Vroeger ontwikkelde ze samen met anderen lespakketten, en ze voerde deze uit voor scholen in het basis en het voortgezet onderwijs.

Het was een gelukkige tijd. Helaas kwam er een einde aan die periode omdat ze door een ernstige ziekte arbeidsongeschikt werd. Ze vond het heel erg om uitgerangeerd te zijn en niet meer te mogen werken!

Omdat ze altijd belangstelling heeft gehad voor zingevingvragen besloot ze theologie te gaan studeren. Ze had er plezier in en ontmoette andere mensen. Ze werd voorzitter van WAO Smallingerland, deed werk voor inloophuizen, bekwaamde zich op allerlei gebieden op het speelveld van pastoraat en samenlevingsvraagstukken. Ze was gelukkig dat haar leven weer zin had.

Tilly moet rondkomen van het sociaal minimum. Omdat een mens meer is dan een economisch nummer is ze in 2011 gestart bij de Klientenraad Werk & Inkomen waar ze de trekker is van de werkgroep armoedebeleid. Een paar jaar geleden is vanuit de Armoedecoalitie AIAIA (arm-in-arm-in-actie) opgericht. Deze werkgroep stelt oorzaken van armoede aan de kaak en zet armoede op een andere manier neer, bijvoorbeeld aan de hand van een theatervoorstelling: De rijke bramenplukker. Tilly’s motto is: leren van elkaar en leren aan elkaar.

Wilt u ook helpen de armoede in Utrecht aan te pakken? Wij spreken graag verder met u over de mogelijkheden de Armoedecoalitie te ondersteunen. We horen graag van u!

Neem contact op