Leven in armoede: hoe is dat?

Shakila Paltan (56) vertelde er over tijdens een conferentie over armoede en schulden. „Ik ben al tien jaar niet op vakantie geweest.”

Ooit woonde zij in een ruim koophuis in een Vinexwijk. Na haar scheiding kwam ze met haar beide zonen in een sociale huurwoning in Utrecht terecht. Ze woont er inmiddels elf jaar. In de keuken ligt nog steeds geen vloer. „We wachten op een aanbieding”. Paltan leverde samen met Erna Treurniet, buurtpastor van de protestantse diaconie een bijdrage aan de werkconferentie 'Geloven in mensen' voor onder anderen diakenen en kerkelijke vrijwilligers.

 

Op 13-jarige leeftijd verhuisde ze met haar ouders vanuit Suriname naar Nederland. Na haar opleiding vond ze een baan als secretaresse en trouwde ze. „Toen de kinderen kwamen, stopte ik met werken. Nadat mijn man in 2005 besloot alleen verder te gaan, kwam ik in de bijstand. Ik kon nog een paar jaar in ons huis blijven wonen, maar uiteindelijk moest het van de rechter worden verkocht.”

 

Moederdag

Het leven van een bijstandsuitkering had niet alleen gevolgen voor haar woonplek. Vakanties waren bijvoorbeeld verleden tijd. „Eerder gingen we drie keer per jaar weg, onder meer op wintersport. Maar de laatste tien jaar zijn we niet meer op vakantie geweest.”

Voor haar kinderen kan ze geen merkschoenen kopen. „En als ze weleens vroegen om een computerspel zei ik dat we dit niet konden betalen. Vorig jaar hebben ze voor Moederdag met onderdelen van oude computers een nieuwe voor mij opgebouwd.”

Paltan is er de persoon niet naar om dramatisch te doen over rondkomen van een krappe beurs. „Vooral de eerste jaren waren zwaar, maar we zijn nooit met honger naar bed gegaan.” Haar beperkte budget dwingt haar slim inkopen te doen. „Ik sla bijvoorbeeld 10 kilo kip in voor 12 euro. Het heeft geen zin om met een bordje ”zielig” op je voorhoofd te gaan lopen. Je leert overleven.” Lees hier de rest van haar verhaal.


Terug naar nieuws